عدس گیاهی است یكساله كه ارتفاع آن بیش از 30 سانتیمتر نیست . برگهای آن دارای 6 تا 14 برگچه می باشد كه در انتهای آن پیچك قرار دارد . گلهای عدس رنگ سفید و دارای رگه هایی به رنگ بنفش است . میوه آن غلاف كوچكی است و معمولا در هر غلاف 1 تا 3 عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :
عدس رسمی كه دانه آن گرد و نسبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است .
عدس ریز یا عدس قرمز كه دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد .
خواص داروئی:
عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشك است و مانند دیگر گیاهان پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یكدیگر می باشد . یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است . بعبارت دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضد اسهال می باشد .
عدس یك غذای كامل است و انرژی لازم را برای كارهای بدنی برای انسان تامین می كند .
عدس دارای خواص زیر است
1)عدس زیاد كننده ترشحات شیر است و مادران شیدره حتما باید از آن استفاده كنند .
2)عدس را در كنید و روی پوست ملتهب بگذارید التهاب را برطرف می كند .
3)برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آنرا غرغره كنید .
4)برای تقویت معده و برطرف كردن گاز معده عدس پخته را با سركه میل كنید .
5)آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذاست.
6)پماد در عدس با سركه برای ترك دست و پا كه بعلت سرما عارض شده سودمند است .
7)عدس را می توان بعنوان مسهل هم مصرف كرد چون دارای لعاب زیادی است كه در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است .
8)عدس پخته را بعنوان مرهم برای زخم نیز می توان بكار برد .
9)آرد عدس بوداده تشنگی را قطع میکند ، معده را نیرو میبخشد صفرا را خاموش و هیجان خون را فرو مینشاند و حرارت را خاموش میکند. قاعدگی دائمی را قطع میکند ، مبارک است دل را نازک و اشک را زیاد میکند عدس در نرد آل محمّد (ع) نخود و برای هر درد پشت مفید است
منبع : کتب شیعه و اسلامی